دردنوشته

اونجا که سهراب سپهری خیلی حق میگه:

و فراموشی کیمیاست .

اونجا که شهریار میگه:

هر چه پُل

پشتِ سرم هست

خرابش بِنما

تا به فِکرم نزند

از رَهِ تو بَرگردم..

اونجایی که محمود درویش میگه:

«احساس می‌کنم مدتی‌ است که

با چیزی بیش از توانم درگیر بوده‌ام»

عمیقا حس میکنم داره در مورد

این بازه از زندگیم صحبت میکنه..