دردنوشته

زندگی همیشه شبیه یه زن پا به ماه درداشو مچاله میکنه برای روز مبادا...

انگار همیشه روزا و شرایط سخت آدما بیشتر از روزای خوبشونه....

و شاید هم خوباشو زود یادمون میره

من در ازدحام خوب و بد لحظه هام...هر روز قوی تر میشم و از درون انگار دردی روحم رو می جود ...

چقد پُر شده ام از کارهای عقب افتاده....چقد دیرم من...

خدا یه کاری بکن...

چقدر سختگیر شده اند این روزها

...

امروز جمعه ۹ تیر با خبر فوت و دوست و همکار عکاسم ....شوکه شدم...چقدر گریه کردم....چقدر عمر آرزوهاش کوتاه بود...خدایا کاش میذاشتی آدما حداقل اندازه آرزوهاشون می موندن

دلم میسوزد و کاری ز دستم بر نمی آید....چطور باورکنم قابی روی دیوار شد....خاطره ای ماندگار شد...

من از این خاطره ها که خودشون نیستن بیزارم...

خدایا ....

آدم گاهی فکر میکنه داره عقب می افته از همه چی....شاید این عقب افتادن اصلا به نفعم باشه....کسی چه میدونه

ولی دلشوره دارم....

آدم گاهی فکر میکنه داره عقب می افته از همه چی....شاید این عقب افتادن اصلا به نفعم باشه....کسی چه میدونه

ولی دلشوره دارم....

مگه میشه من یه ماه بشینم توی خونه و نرم سرکار...امروز اولین روز استراحتم بود و چقد دیر و سخت گذشت برام...نمیتونم اینجوری ...